18 Ocak 2012 Çarşamba

Özge Aktaş / Kaybolmak- Pencere- Güçlü




                                                            Üç Kavram
                                               Kaybolmak-Güçlü-Pencere
      Kavramların İlk olarak sözlük tanımlarına bakarsak;
Kaybolmak; ileriyi görememekle var olan algı eksikliği, inanamama. Hayatın içinde kaybolabilir bir insan, kendi ilişkisi içinde kaybolabilir, kendi soru işaretleri, kendi tabuları, kendi istekleri, kendi bilinçaltı içinde kaybolabilir. Yıllardır doğru olduğunu sandığı şeyin yanlış olduğunu keşfedebilir insan, bu kaybolmadır aslında. Bazen insan bilerek ve isteyerek yalnız kalmak için kaybolabilir. İstemediği insanlarla yüzleşmemek için kaybolabilir. Kaybolmak her ne kadar doğrudan bir şeyleri bilememek, şaşırmak, farkında olamamaktan dolayı gerçekleşen bir eylem gibi görünse de aslında bunun tam tersidir. Çoğu durumda kaybolan bir insan bir şeylerin farkında olduğu için kaybolur, bazı şeyleri görebildiği sezebildiği için kaybolur. Cahil mutludur ama düşünen insan kaybolur.   
Güç; Kontrol ve bilinçtir. Elinizde güç olduğunu bilmezseniz güçsüz olursunuz veya gücü kullanırsanız  güçsüz kalırsınız. Güç, insanların davranışlarını etkileme, kontrol edebilme yetisi. İnsanı ayakta tutmaya yarayan şey.  
 Pencere: Yapıları veya  ulaşım araçlarını aydınlatmak, havalandırmak amacıyla yapılan, çerçeve, cam, panjur, perde gibi eklentilerle daha kullanışlı bir duruma getirilen açıklık olarak tanımlanıyor.
        Kavramların görselleştirilmesi projesinde kolaj çalışmasını uyguladım. Çünkü kolajın fotoğraf ya da video gibi belli sınırlarının olmayışı, aklındakini istediğin bir biçimde uygulamak için en doğru teknik olduğunu düşündüm. Taslak olarak bakarsak, bir sandalyede oturmuş bir adam profili.
Kolajdaki kavramları açıklamak gerekirse;
Kaybolmak: içerik olarak, Buradaki kişinin kendi kişiliği, psikolojisi konusunda bir takım sıkıntıları var ve kese kağıdıyla bu durumunu gizliyor diyebilirim.
Biçimsel olarak, kişinin bulunduğu yerin zeminini parçalayarak ortamı kaybediyorum.
Pencere: Kese kağıdına açılan delikler aynı zamanda kişinin pencereleri var. Ve onlarla dış dünyaya bakmayı seçiyor.
Güç: Kişinin bulunduğu pozisyon giyim tarzı ve koltuğundan anlaşılıyor. Bu aslında bir güç gösterisidir. Takım elbisesi, oturma pozisyonu ve koltuğu… Evet bu adam çaresiz, melankolik dedirtmiyor tam tersi bu kişi güçlü biri diyoruz. Seçtiğim kırmızı koltuk imajının bu tezi tamamladığını düşünüyorum.
        Üç kavram projesi genelinde çalışmalarıma ilk eskizler çizerek, daha sonra çizdiğim eskizleri fotoğrafa uyarlayarak, en sonunda ise bu fotoğrafları kesip yapıştırarak; kolaj çalışması şeklinde bir yol izleyerek gerçekleştirdim.        

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder